( باب هفتم ( در قصهء لوط و قوم او ) ) خداى متعال فرمود : ( و لوط را به ياد آر ، آن زمان كه به قوم خود گفت : آيا شما مرتكب عمل قبيحى مىشويد كه هيچ يك از جهانيان در انجام آن بر شما سبقت نجسته است ؟ شما از روى شهوت مردان را به جاى زنان برگرفته‌ايد ، بلكه شما قومى متجاوز از حدّ فطرت و مسرف هستيد ، امّا جواب قومش جز اين نبود كه گفتند : اينها را از ديار خود بيرون كنيد ، اينها مردمى پاكيزه و مطهّر هستند ، پس ما او و خانواده‌اش را نجات داديم به جز همسرش كه از باقى ماندگان در عذاب بود و بر آنان باران مرگ آورى باريديم ، بنگر كه عاقبت گنه‌كاران چگونه بود [ 1 ] ) . لوط پسر هاران ، پسر تارخ ، پسر برادر ابراهيم خليل ( ع ) بود . گفته شده كه او پسر خاله ابراهيم ( ع ) بوده و ساره زوجهء ابراهيم خواهر لوط بوده است . فاحشه عمل قبيح لواط ( هم جنس بازى ) است كه اين قوم براى اوّلين بار در تاريخ مرتكب اين عمل شده‌اند . ( قطع سبيل ) كه از اعمال قوم لوط است به معناى اين است كه آنان راه ايجاد فرزند را قطع نموده و راه مردم را بواسطهء ارتكاب اين عمل قطع كرده و مانع از مسافرت مردم مىشدند و تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ [ 2 ] كه از اعمال اين قوم بوده به معناى آنست كه اينها هر كس را كه از كنار شهرشان عبور مىكرد با سنگ و سفال مورد هدف قرار مىدادند ، اگر به او اصابت مىكرد ، مال او را مىگرفتند و به زور با او لواط مىكردند ، و به عنوان خسارت سه درهم به او مىدادند ! و در ميان خود قاضى داشتند كه به اين ترتيب حكم و فتوى مىداد . بعضى گفته‌اند : معناى اين عبارت اين است كه آنها بدون هيچ حجب و حيايى در مجالس عمومى و در انظار يك ديگر اخراج ريح مىنمودند ، كه در اين مورد روايتى از امام رضا ( ع ) وجود دارد و در قولى ديگر گفته شده كه آنها در انظار يك ديگر مرتكب لواط مىشدند ، پس خداوند عذاب و رجسى به صورت باران سنگ بر آنان نازل كرد

--> [ 1 ] سوره اعراف ، آيه 84 - 80 . [ 2 ] سوره عنكبوت ، آيه 29 .